Tokyo on Vimeo

My Tokyo from schnobe on Vimeo.

Sapporo Yuki-matsuri - земја на соништата од кристален лед и бел снег

Секој Февруари во Сапоро, Хокаидо, се оддржува Фестивалот на снегот или Sapporo Yuki Matsuri. Историјата на фестивалот започнува во 1950-тата година, кога неколку средношколци направиле шест сататуи од снег во паркот Одори (大通公園, Ōdōri Kōen). Во 1955-тата година Јапонските сили за самоодбрана од локалната база Makomanai ги направиле првите масивни снежни статуи, по кои подоцна ќе стане познат овој фестивал. Интересно е и, што во услови на помало количество на наврнат снег во Сапоро, силите за самоодбрана носат снег надвор од Сапоро, а тоа ним им се смета како вежба.

Во денешницата, за време на овој фестивал Сапоро е посетен од страна на 2 милиони туристи од целиот свет. Се оддржува на три локации во рамки на градот: Одори паркот, Сусукино и Тсудоме.

Фестивалот е од натпрева-рувачки карактер (од 1974) на тимови од цел свет, а центар на збиднувањата е секако, паркот Одори. Тој е лоциран во срцето на Сапоро, долге е 1,5 km, а во него се поставени огромните снежни статуи, кои често знаат да достигнат и 15 m висина и 25 m ширина. Често тие служат како импровизирани бини на кои се оддржуваат и концерти. Покрај џиновските статуи, тука се наоѓаат и помали статуи, а најубав поглед на пракот има од ТВ кулата на Сапоро.

Локацијата Сусукино, која важи за red-light district на Сапоро, исто така има статуи и се наоѓа недалеку од паркот Одори. Тука се организира натпреварот во правење на статуи од лед (すすきの氷の祭典, Susuki no Kōri no Saiten). Исто така на оваа локација има годишен избор на Снежна кралица. (мис рУмска лепотица XD)

Tsudome, пак е локација која се наоѓа малку понастрана од центарот, и која е во функција на фамилијарна забава. Тука, на снежни лизгалки и лавиринти, snow-rafting, како и на голф на снег може да се забавуваат сите посетители на фестивалот, како и да уживаат во регионални кулинарски специјалитети.
61виот фестивал на снегот ќе се оддржи од 5ти до 11ти Февруари 2о1о. Иако овие статуи кратко траат, сепак тие се тивок показател на човечката творечка моќ. Кој знае, можеби еден ден, и ние ќе бидеме дел од зимската приказна од бел снег и кристален лед ;)

Дали аниме карактерите се стварно јапонци?

Одсекогаш ме нервирале оние глупави заклучоци на луѓето, пред се добиени од премалку податоци и размислување, дека карактерите во аниме филмовите се бели (во смисол кавказијанци, white people), и не изгледаат јапонски. Но всушност ова многу кажува колку нивниот заклучок се заснова на стереотипната слика што тие ја имаат во својата глава за тоа како изгледаат јапонците.

На некого ова му го пукнало филмот, па решил детално и визуелно да објасни колку всушност аниме ликовите се типични јапонци, креирајќи го ова видео.

Мислам дека чашата ја претекол нечиј академски труд на темава. ЛОЛ

Јапонското куче - симболот на лојалност, храброст и достоинство

Инспирирана од постот на Би за мачките, јас се обидов да направам еден осврт кон кучињата (Inu) во Јапонија, пред сé поради мојата приврзаност кон кучињата воопшто.
Историјатот на кучињата во Јапонија започнува во т.н. Jōmon период (7.000 години п.н.е) и укажува на фактот дека кучињата коегзистираат со луѓето дури од каменото доба. Модерното јапонско куче, пак, е настанато со постојана селекција и мешање на азиските видови под влијание на миграциите на античките раси. Во Nihon Shoki (Јапонските хроники, кои претставуваат најстариот историски запис во Јапонија), но и во други историски записи, постои фактот дека уште од дамини на кучињата им биле давани имиња и на луѓето им служеле за на лов и како кучиња чувари во поновата историја. По завршувањето на Токугава периодот (1603-1867), кучињата кои оригинирале од Јапонија постепено започнале да ги мешаат со западните видови на кучиња кои биле увезувани и биле многу ценети. Така , оригиналните јапонски видови биле на работ на исчезнување, и затоа групи на фанови на јапонските видови, како и Министерството за образование покренале иницијативи за зачувување на чистокрвните јапонски примероци, па дури и се прогласени за вредна јапонска сопственост. Еден таков пример е и Morie Sawataishi, кој својот живот го посветил за оваа цел.
Историјата на јапонското куче има и мошне мрачни делови, како на пример фактот дека служеле како храна на јапонското население за време на војната (II светска војна), или пак кампањата на властите по војната за јавно уништување на кучињата во борбата против беснило, која Јапонците ја имаат како лош спомен од минатото. Така, полека народот во Јапонија станал фобичен, и во принцип и генерално за кучињата и кај нас владее мислење дека сé што знаат да прават е да гризат.
Да се вратиме на јапонските видови на кучиња. Тие се калсифицираат по големина и место на потекло (освен Shiba Inu, на сликата подолу) и на следниот линк може да се прочита повеќе околу тоа. Претежно спаѓаат во генералната категорија на шпицови (освен Tosa Inu), а варираат по боја и големина, но со типични карактеристики. За јапонските кучиња важи мислењето дека имаат посебен вид на карактеристики на послушност, лојалност и храброст, но и дух. По темперамент се смирени и обзирни, со голема доза на достоинственост.
Лојалноста на јапонските кучиња е опишана во приказната за Hachiko, Akita inu-то (на првата слика), кое секое утро го испраќало својот господар на Tokyo station, и се брзало да го пречека навечер кога се враќал од работа. Кога неговиот господар ненадејно починал, Hachiko не престанал да оди и да се враќа од станицата, се додека и самиот не угинал од старост. За него е подигнат споменик на Shibuya station, како сведок на неговата лојалност и приврзаност кон господарот.
Дека кучињата се популарни, без разлика на расата, сведочи тенденцијата во последно време, во Јапонија, да се заменува чувањето на децата со кучиња. Повеќе на следниот линк, а има и ред други сајтови на кои може да се разгледа оваа состојба. Но, иако сум голем љубител на кучиња, сепак, според мене ова е бизарно, и мислам дека нема ништо лошо во тоа да се има и дете и куче во исто време. Замислете, кучињата во 2006 година го надминале бројот на десетгодишните деца.
Сепак, кучето било и ќе остане едно од најомилените домашни миленици, без разлика на сé. Покрај лојалноста и приврзаноста, причината поради која посебно ги сакам кучињата е и тоа дека тие навистина имаат фацијална експресија со која демонстрираат различни душевни состојби и се ретки животинки кои можат да го направат тоа. Листата на имиња за кучиња е на овој линк, и ако имам ново куче, покрај Дино, би си го крстила Хоши, што во превод значи ѕвезда. Кликнете на сликата за да видите повеќе форографии од Yuki, кученце од видот Јапонски шпиц.